Dünya yolculuğunun mecburi istikametinin kabir olduğunu gören insan, varlık aleminde yer alma sebebi üzerine düşünebilir, tespitte bulunabilirse de bu tespitine karşılık nasıl hareket edeceğini, ne yapması gerektiğini kendi aklıyla bilemez, bulamaz, bundan acizdir. Ama o, acizliğiyle başıboş bırakılmamış; niçin yaratıldığı kendisine bildirilmiş ve buna yönelik olarak ölçüler/sınırlar çizilmiş, sorumluluklar yüklenmiştir. Bir fert; Rabbi ile, kendisiyle, canlı-cansız mahlukat ile en sağlıklı, en doğru irtibatı/ilişkiyi bunlara dikkat ettiği nispette ve sürece kurabilir ancak. Ayrıca Müslümanın zihin dünyası, dünyaya bakışı, değer yargıları bu ilahi emir ve yasakların/kanunların oluşturduğu nizam/sistem içerisinde teşekkül eder.